هدف: هدف از انجام این پژوهش طراحی مدل موانع فراروی توسعه ورزش جودو در ایران بود.روش شناسی: تحقیق حاضر از نوع ترکیبی است و طرح انجام آن از نوع متوالی-اکتشافی است. جامعه آماری این پژوهش را در مرحله کیفی صاحب نظران به تعداد 16 نفر و در مرحله کمی نیز روسا و معاونان فدراسیون و هیئت های استانی و ورزشکاران نخبه به تعداد 52 نفر به صورت هدفمند تشکیل می دادند. ابزار اندازه گیری این تحقیق در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساخت-یافته براساس نظریه داده بنیاد اشتراوس و کوربین (1997) و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته براساس نتایج بخش کیفی بود. برای تحلیل داده ها در بخش کیفی از تحلیل جهت گیری و در بخش کمی نیز از مدل معادلات ساختاری به کمک نرم افزار Smart PLS 3.2.7 استفاده شد. یافته ها: نتایج بخش کیفی نشان داد که مقوله محوری تحقیق موانع فراروی توسعه ورزش جودو در ایران می باشد که شامل 65 کدباز و 11 زیرمقوله موانع روساختی، موانع زیرساختی، موانع ورزشی، موانع ارتباطی، موانع مدیریتی، موانع فرهنگی، موانع اقتصادی، موانع آموزشی، موانع رقابتی، عدم توسعه مستقیم و عدم توسعه غیرمستقیم در قالب 5 مقوله اصلی شرایط علی، زمینه-ای، مداخله گر، استراتژی ها و پیامدها می باشد. یافته های بخش کمی نیز نشان داد که شرایط علی (34/0=β،10/2=t)، زمینه ای (52/0=β،82/2=t) و مداخله گر (20/0=β،45/2=t) بر موانع توسعه جودو ایران تاثیرگذار است. همچنین موانع توسعه جودو ایران بر استراتژی ها (91/0=β،09/34=t) و استراتژی ها بر پیامدها (74/0=β،113/3=t) تاثیر معناداری دارد.نتیجه گیری: شرایط علی، زمینه ای و مداخله گر می تواند بر موانع توسعه جودو ایران تاثیرگذار باشد و فدراسیون جودو و کوراش جمهوری اسلامی ایران می تواند با تدوین استراتژی های مناسب به پیامدهای مطلوب در زمینه کاهش موانع توسعه جودو ایران دست یابد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

هدف از انجام پژوهش حاضر شناسایی و اولویت بندی شاخص های استعدادیابی ورزش جودو در ایران بود. روش انجام پژوهش، آمیخته (در بخش کیفی، روش دلفی کلاسیک تعدیل شده و در بخش کمی، توصیفی-تحلیلی) بود. جامعة آماری در بخش کیفی مسئولان و اعضای کمیته های فدراسیون، مربیان تیم های ملی و تعدادی از اساتید استعدادیابی ورزشی (تعداد = 30) و در بخش کمی، اعضای فدراسیون، مربیان و ورزشکاران تیم ملی، مسئولان هیئت ها، کارشناسان و اساتید دانشگاه (تعداد = 105) بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند و دردسترس انجام شد. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی، مصاحبه و در بخش کمی، پرسش نامة پژوهشگرساخته بود. روایی پرسش نامه با نظر 12 نفر از اساتید مدیریت ورزشی تأیید شد. پایایی پرسش نامه نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (79/0 = α ) به دست آمد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی ها و رسم جداول) و استنباطی (تحلیل عامل اکتشافی و آزمون فریدمن) به کمک نرم افزار اس. پی. اس. اس. نسخة 20 انجام شد و نیز تحلیل عامل تأییدی به کمک نرم افزار لیزرل نسخه 5/8 انجام گرفت. براساس نتایج، شاخص های استعدادیابی جودو به ترتیب اولویت عبارت بودند از: ویژگی های مهارتی، جسمانی و فیزیولوژیک، پیکرسنجی و روان شناختی. با توجه به یافته های پژوهش، مسئولان فدراسیون باید به شاخص های استعدادیابی مختص به ورزش جودو توجه ویژه کنند. بدون تردید، نگاه علمی به فرایند استعدادیابی می تواند در راه اعتلای ورزش جودو ایران ازطریق کسب موفقیت ورزشکاران در مسابقات و رویدادهای ورزشی جودو مفید واقع شود.

هدف: جودو از ورزش هایی است که نیازهای فیزیولوژیکی قابل توجهی بر بدن جودوکاران تحمیل می کند. در جودو، تولید اسید لاکتیک و کاهش PH بدن، از دلایل آسیب به عملکرد ورزشی می باشد. هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر 4 هفته تمرینات دایره ای مبتنی بر فنون جودو با مکمل دهی ال آرژنین بر سطح اسید لاکتیک خون و عوامل عملکردی جودوکاران است.روش شناسی: در یک طرح تحقیقی نیمه تجربی 20 جودوکار مرد سالم با میانگین سنی 1/77 ± 17/85 سال با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها به صورت تصادفی به دو گروه تمرین - مکمل (10 نفر) و تمرین دارونما (10 نفر) تقسیم شدند. دو گروه تمرینات دایره ای مبتنی بر فنون جودو را به مدت 20 دقیقه با شدت 85 الی 90 درصد ضربان قلب بیشینه به عنوان پروتکل اصلی تمرین (3 جلسه در هفته و به مدت 4 هفته) انجام دادند. آزمودنی های گروه تمرین- مکمل، قرص های یک گرمی ال- آرژنین را به میزان 4 گرم در روز، به مدت 4 هفته مصرف کردند.یافته ­ها: کاهش معنی­دار سطوح لاکتات خون در گروه تمرین – مکمل مشاهده شد (0/05>P). افزایش معنی­دار توان هوازی، توان بی­هوازی و کاهش معنی­دار شاخص خستگی در هر دو گروه مشاهده شد (0/05>P). این تغییرات در گروه تمرین – مکمل به طور معنی­داری بیشتر بود (0/05>P). نتیجه گیری: انجام تمرینات دایره ای ویژه جودو به همراه مصرف مکمل ال – آرژنین باعث بهبود توان هوازی و بی هوازی، کاهش شاخص خستگی و کاهش تولید اسیدلاکتیک در مردان جودوکار می شود.

هدف از انجام این پژوهش بررسی عملکرد جودوکاران با توان هوازی و بی هوازی متفاوت در آزمون آمادگی ویژه جودو بود. بدین منظور تعداد 33 نفر از جودوکاران مرد شهر کرمانشاه (سن؛22.60±2.25 سال، وزن؛ 72.5±5.5 کیلوگرم، قد؛ 175.4±5.6 سانتی متر) با حداقل سه سال سابقه تمرین منظم و شرکت در مسابقات رسمی این رشته به صورت نمونه در دسترس در این پژوهش شرکت کردند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل آزمون آمادگی ویژه جودو، چرخ کارسنج برای اجرای آزمون بی هوازی وینگیت-دستی 30 ثانیه ای و نوارگردان برای اجرای آزمون هوازی بیشنه بروس بود. به منظور جلوگیری از اثر خستگی آزمون ها بر یکدیگر بین اجرای هر آزمون با آزمون دیگر مدت سه روز فاصله داده شد. در بخش آمار استنباطی، قبل از تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای کسب اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها استفاده شد که نتایج نشان دهنده طبیعی بودن داده های بدست آمده بود (p>0.05)، بنابراین در تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های پارامتریک استفاده شد. از آزمون های آماری t مستقل برای بررسی تفاوت در بین دو گروه دارای توان هوازی و بی هوازی بالا و پائین در آزمون ویژه جودو استفاده شد، همچنین از آزمون ضریب همبستگی پیرسون نیز برای بررسی روابط توان های هوازی و بی هوازی با نتایج آزمون آمادگی ویژه جودو استفاده شد. نتایج تجزیه تحلیل داده ها نشان داد که بین دو گروه با توان هوازی بالا و توان هوازی پایین تفاوت معناداری در اجرای آزمون ویژه جودو وجود دارد (P£0.05) و افراد با توان هوازی بالاتر عملکرد بهتری را از خود نشان دادند. اما نتایج بررسی جودوکاران با توان بی هوازی بالا و پائین نشان داد که بین دو گروه در اجرای آزمون جودو تفاوت معناداری وجود ندارد (P³0.05). همچنین نتایج نشان داد که بین توان هوازی(VO2max) و شاخص آمادگی آزمون ویژه جودوکاران ارتباط معناداری وجود دارد (P£0.01)، اما بین توان بی هوازی (اوج توان بی هوازی) و شاخص آمادگی آزمون ویژه جودوکاران ارتباط معناداری وجود ندارد (P³0.05). نتایج این پژوهش نشان می دهد که جودوکاران با توان هوازی بالاتر عملکرد بهتری را در آزمون ویژه جودو داشتند.

هدف هدف از این پژوهش، طراحی و اولویت بندی استراتژی توسعه ورزش جودو ایران با روش های SWOT و QSPM بود. روش شناسی: روش پژوهش، توصیفی و جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کمی و کیفی) انجام شد. جامعه آماری پژوهش در بخش کمی شامل 70 نفر از مسیولان کمیته های فدراسیون جودو، اعضای هیات رییسه و روسای هیات های جودو استان ها و مدیران باشگاه های لیگ کشوری و در بخش کیفی، شامل تعداد 12 نفر از خبرگان بودند. به دلیل محدودیت اعضا، نمونه آماری برابر با جامعه در نظر گرفته شد. اطلاعات تحقیق از اسناد بالادستی، ادبیات پیشینه، پرسشنامه و نظرات خبرگان، جمع آوری و در شورای راهبری، جمع بندی و نهایی شد. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی محتوایی آن توسط 10 تن از اساتید دانشگاهی و پایایی آن نیز با استفاده از محاسبه آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت (86/0=α ). یافته ها: یافته ها نشان داد که در فدراسیون جودو، 7 قوت، 9 ضعف، 9 فرصت و 8 تهدید وجود دارد. با روش تحلیل SWOT، 10 استراتژی تدوین و با تکنیک QSPM اولویت بندی گردید. نتیجه گیری مسیولین باید نسبت به ایجاد نظام یکپارچه مدیریت استعداد و تسهیل مسیر ترقی ورزشکاران جودو کشور و همچنین پایدارسازی و استمرار افتخارات جودو در سطوح منطقه ای، آسیایی و جهانی و پی ریزی و توسعه سنجیده ورزش جودو اقدام لازم را انجام دهند. می توان اذعان کرد که فدراسیون جودو با تکیه بر استراتژی های موقعیت تهاجمی به اهداف متعالی خود دست خواهد یافت.